Interview met Aad en Lies van Baardewijk.
Het eerste stel dat in 1954 trouwde in de nieuwe kerk aan de Westvest.

10-3-04

“Trouwen in de kerk, dat deden we niet. Dat noemden we rooms. Een huwelijksbevestiging in de kerk hebben we wel gedaan. Eigenlijk was dat ook een beetje ….
Alles heeft een eerste keer. Zo ook een huwelijksbevestiging in het kerkgebouw aan de Westvest. Nu bijna 50 jaar geleden. En laten wij daarvan nu van het middelpunt zijn geweest.”

We spreken met Aad en Lies van Baardewijk. Aad is de oudste uit het gezin van Jan Pieter en Dina van Baardewijk- Van Holten. Leden van dit gezin komen al sinds het ontstaan van de Vrijgemaakt Gereformeerde kerk in Schiedam, in 1944, in de analen van de kerk voor. Aad en Lies zijn in 1966 uit Schiedam naar Roozenburg vertrokken. Zij wonen nu in Hoofddorp.

Aad en Lies waren het eerste paar dat in 1954 in het gloednieuwe kerkgebouw aan de Westvest trouwden. Kunt u zich nog herinneren hoe dat was? Was het nog een rommel? Was het schilderwerk bijvoorbeeld al klaar? Hoe was uw indruk van de kerk, modern?

“Woensdag 14 juli 1954 was onze trouwdag. Onze vrienden Henk en Harmke Kool hadden de eersten willen zijn, maar zij trouwden een week later. Ook in de kerk net als wij. Van het gebouw-zelf, hoe we het ervoeren, hebben we niet veel herinneringen meer. Het was natuurlijk een zeer modern gebouw met die bijzondere knik in die hoge stenen zijwand. Onze plek was aan de overkant, onder de ramen. Om in te trouwen vonden we de eigen kerk aardiger dan de ‘oude’ kerk van de Protestantenbond, waar we daarvoor kerkten.”

U noemde het al: trouwen in de kerk was een beetje .... rooms?

“Ja, dat ging niet zo gemakkelijk toen. Van te voren hebben we met de predikant overlegd. Dat hoorde zo en vermoedelijk nòg wel. Die barrière moest eerst overwonnen worden. Ja, een barrière, want Ds. Vonk, de toenmalige predikant, was tegen een huwelijksbevestiging in een aparte dienst op een doordeweekse dag. Dat was rooms.
Hij stelde dus voor, dat we de eerstvolgende zondag in het midden van de gemeente een zegen over ons huwelijk zouden vragen.
Wij waren als trouwe toehoorders van hem al van zijn standpunt op de hoogte en waren met hem van mening, dat een bevestiging in het midden van de gemeente ook onze wens was maar…. , dat wij er op stonden, dat de huwelijksbevestiging op onze trouwdag zou plaats hebben en wel ’s avonds. Zodoende zou immers de gehele gemeente in de gelegenheid gesteld worden de dienst bij te wonen. Ds. Vonk stemde daarmee in.”

Kunt u zich nog herinneren hoe de trouwdienst verliep? Is er bijvoorbeeld een bandopname gemaakt? Er was ook nog geen orgel...

“De dienst was ’s avonds om half acht. De preek ging over Efeze 5 vs 23, maar we weten er niets meer van. Er zijn geen bandopnamen van, zo die toen al gemaakt werden. Er zijn geen foto’s gemaakt. Er was geen liturgie op schrift. Zodat we het een en ander niet met geluid en beeld kunnen aantonen.
Maar het is wel echt gebeurd! Evenals het feit, dat het de hele dag stroomde van de regen en dat er wel voldoende paraplu’s voorhanden waren.
Behalve Ds. Vonk, waren er nog meer “in het ambt” aanwezig. Dat zullen ongetwijfeld wel kerkenraadsleden geweest zijn. Nee, er was nog geen orgel, maar hoe de gemeentezang dan werd begeleid weten we niet meer.
Maar wij denken vooral nog met veel dankbaarheid terug aan koster Van der Winden en zijn vrouw, die er ook bij de receptie na de kerkdienst waren. Voor hen was het ook de eerste keer. De eerste huwelijksbevestiging in ons nieuwe kerkgebouw.”

Maart 2004.