| Een paar weken geleden kreeg ik de video’s van
“Catherine zoekt God” onder ogen. In dit EO-programma uit
2002 gaat Catherine Keyl op zoek naar ‘het christelijk geloof’
door met prominente christenen over hun geloofservaringen te spreken.
Eén van deze prominente gasten was bisschop Wiertz van Roermond.
Hij vertelde over zijn zieke moeder en las een psalm voor, die zo troostrijk
was, dat het leek of de psalm speciaal voor deze gelegenheid geschreven
was. Catherine Keyl verbaasde zich erover, dat een tekst van enkele
duizenden jaren oud zo actueel kon zijn.
Waarschijnlijk heeft iedereen die de bijbel kent wel een aantal teksten
paraat, waarbij meteen een actueel plaatje opduikt. Voor mij is psalm
23 zo’n tekst. Als ik denk aan de ‘rustige wateren’
en de ‘grazige weiden’ zie ik onmiddellijk het Sousbachtal,
een beekdal hoog in de Zwitserse Alpen voor me. Ik weet niet eens of
ik dan de weiden en wateren voor me zie zoals ik ze zelf gezien heb,
of dat ik me nu het plaatje uit de folders van de VVV herinner, maar
het is een prachtig schouwspel. En nu ga ik daar weer heen! Hoe actueel!
Dat ik in staat gesteld word om naar Zwitserland te reizen, vrije dagen
op te nemen is allemaal geregeld in de CAO. Maar het is ook deel van
Gods goede zorgen voor de mensheid. Hij stelde immers een rustdag in,
die ons niet alleen in de gelegenheid stelt om in de gemeente samen
te komen rond Zijn naam, maar die ons ook iedere week weer tussen de
hectische werk- en schooldagen gelegenheid biedt om op adem te komen.
De grazige weiden en rustige wateren (nou ja, de wateren schijnen in
Zwitserland wat woest te zijn op het moment!) van ‘mijn plaatje’
en de verbinding die ik onmiddellijk leg tussen dit plaatje en de 23e
psalm doen mij realiseren, dat ook vakantie vieren een soort sabbat
mag zijn. Twee weken tijd om tot rust te komen, weer energie op te doen
voor een volgend schooljaar of werkjaar, om in de natuur Gods grote
schepping nader te komen en mijn relatie met God te intensiveren. Want
psalm 23 spreekt over meer dan water en weiden, de uiterlijke vakantiekenmerken.
De dichter spreekt zijn Godsvertrouwen uit, de zekerheid dat God nabij
zal zijn en in alles zal voorzien. De grote God, die ons met alle goedheid
omringt, voor Wie we tussen de bedrijven door vaak te weinig tijd nemen
– ook daar kan vakantie goed werk doen. Je verbaast je over wat
je om je heen ziet, je gaat in het buitenland naar een kerkdienst, je
komt tijdens een wandeling een kapelletje of een wegkruis tegen, je
leest een spreuk op een gevel in een stadje… God zoekt ook (of
juist?) op vakantie contact met ons! En dan kunnen we na de vakantie
ook geestelijk gesterkt weer terug aan ons werk.
Ik verheug me er nu al op! (Op de vakantie natuurlijk, het werk mag
nog wel even wachten…).
Els Kleingeld
|
